Hayır getirmez, önemli olan günlük hayatta da bir müzakerenin bir barış anlaşmasının oluşmasıdır. Yani askeri alandaki barış ortamı eğer sivil yaşamda da devam ettirilmezse hemen olmasa da bir sonraki süreçte yeni savaşların çıkmasına neden olabilecektir.
Savaş, en basit tabiriyle iki farklı devletin gerek siyasal, gerek ekonomik olarak çıkarlarının kesiştiği ve zıt düştüğü konular sonrasında askeri güçlerini devreye sokarak birbirleri ile çatışmaları durumudur.
Sorumuzda bize askeri bakımdan savaşın sona ermesinin dünya barışına katkı sağlayıp sağlamayacağı sorulmaktadır.
Devletler, birbirleri ile zıt düştükleri noktada geçmiş 100 yıl ve öncesinde sıklıkla askeri kuvvetlerini devreye sokarlardı. Ancak yaklaşık son 100 yıldır bu işler böyle ilerlemiyor. Artık bir devlet başka bir devletin üzerinde baskı kurmak istediğinde bunu diplomasi yolları üzerinden halletmeyi seçiyor. Çünkü askeri bir müdahale, çok daha fazla kaynak gerektiriyor ancak diplomasi yolları daha kolay ve daha az tepki çeken bir yoldur.
Askeri anlamda çatışmaların sona ermesi demek, resmi olarak savaşın bittiğini gösterir. Ancak askeri çatışmaların sona ermesi, her zaman dünya barışını sağlamayacaktır.
Bu duruma en büyük örneği yakın tarihimizden verebiliriz. I. Dünya Savaş'ı sonrasında mağlup ayrılan ülkemiz için resmi olarak savaş sona ermişti. Askeri anlamda resmi bir çatışma durumu yoktu ancak aynı şekilde barış ortamı da kesinlikle yoktu.
Başka bir örneği de Afrika bölgesinden verebiliriz. Sömürgeleşme hareketleri sonucunda bir süre sonra askeri çatışmalar sona erdi ancak sömürge hareketleri yüzünden kesinlikle barış ortamı sağlanmamaktaydı.
Bu örneklerden yola çıkarsak; askeri çatışma ortamı bitmesi resmi olarak savaşın sona erdiğini gösterir ancak bölgesel veya küresel bir barış ortamını kesinlikle sağlamaz.